ஒரு செய்தி

மே 28, 2007

இடப்பெயர்வு

Filed under: Uncategorized — CAPitalZ @ 9:06 முப

இடப்பெயர்வு வழமையான விடயமாகிப்போனது, தமிழன் வாழ்வில்.

நானும் இடம்பெயர்ந்துவிட்டேன், புதிய வலைப்பதிவிற்கு.

புதிய வலைப்பதிவு முகவரி: http://1seythi.adadaa.com/

உங்கள் வரவிற்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள்.

நவம்பர் 22, 2006

[புதினம்] யாரப்பா இங்க‌ இந்தியா தமிழனுக்கு உதவி செய்யிறது என்று சொல்லுறது?

Filed under: India,Politics,puthinam,Sri Lanka,Tamil Eelam,Tamil Nadu,Terrorism — CAPitalZ @ 1:59 பிப

ஈழப் பிரச்சனையில் இந்திய அரசாங்கம் இரட்டை வேடமிடுகிறது என்பதை தமிழக முதல்வர் கருணாநிதி புரிந்து கொண்டு துணை போகக்கூடாது என்று தமிழகத்தின் மூத்த ஊடகவியலாளர் சோலை வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார்.மறைந்த தமிழக முதல்வர் எம்.ஜி.ஆரின் மூத்த ஆலோசகரும் மூத்த ஊடகவியலாளருமான சோலை (வயது 75) குமுதம் குழுமத்தின் றிப்போர்ட்டர் வாரம் இருமுறை இதழில் எழுதியுள்ள கட்டுரை:

“இலங்கை இனச் சிக்கலில் தனது நிலையை மைய அரசு மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்” என்று முதல்வர் கலைஞர் தெரிவித்தார். பிரதமரைச் சந்திக்க மைய அமைச்சர் டி.ஆர். பாலுவையும் அனுப்பி வைத்தார்.

அதனைத் தொடர்ந்து கலைஞருக்கு, பிரதமர் மன்மோகன் சிங் கடிதம் எழுதியிருக்கிறார். இலங்கை வடக்கு, கிழக்குப் பகுதிகளில் ஏற்பட்டு வரும் சூழல்களைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்திய அரசு 5,200 மெட்ரிக் தொன் அரிசியும், 1,500 மெட்ரிக் தொன் சர்க்கரையும் (சீனி) 300 மெட்ரிக் தொன் பால் பவுடரும் அனுப்பி வைக்கப்படும் என்று தெரிவித்திருக்கிறார்.

இந்த அறிவிப்பை தமிழகம் பெரும் ஆரவாரத்துடன் வரவேற்றது. ஈழத் தமிழர்களைத் தங்கள் உடன்பிறப்புக்களாகக் கருதும் தமிழ் மக்கள் மகிழ்ந்து போனார்கள். ஆனால், அதன் பின்னணியை அவர்கள் திரும்பிப் பார்க்க மறந்து விட்டார்கள்.

கொழும்பு – யாழ்ப்பாணம் நெடுஞ்சாலையை கடந்த ஐந்து மாதங்களாக, சிங்கள அரசு மூடிவிட்டது. அதனால், ஈழத்தில் குந்தியிருக்கின்ற ஒரு லட்சம் சிங்களத்துருப்புகளுக்கு, உணவுப் பொருள் செல்ல வழியில்லை. இந்தியாவிலிருந்து தமிழகக் கடற்கரையிலிருந்து உணவு செல்வதுதான் எளிது.

எனவே, இந்த உணவுப் பொருள்களை அனுப்பி உதவும்படி, சிங்கள அரசு இம்மாதத் தொடக்கத்தில் இந்தியாவைக் கேட்டுக் கொண்டது.

இலங்கையிலுள்ள இந்தியத் தூதரகத்தின் செய்தியாளர், நக்மா மல்லிக் இம்மாதம் 6 ஆம் தேதியன்று கொழும்பில் கூறியதை அப்படியே தருகிறோம்.

“இலங்கை அரசின் வேண்டுகோளை ஏற்று, யாழ்ப்பாணத்திற்கு உணவுப் பொருள்களை விநியோகம் செய்ய இந்தியா சம்மதித்துள்ளது. இந்திய அரசு நேரடியாக ஈடுபடாமல், தனியார் வர்த்தகர்கள் ஈடுபடுத்தப்படுவார்கள்.

இந்தியாவிலிருந்து பருப்பு மற்றும் சர்க்கரை ஏற்றுமதி செய்யத் தடை இருக்கிறது. இந்தத் தடை, இலங்கைக்கு உதவும் பொருட்டு விலக்கிக் கொள்ளப்படும். எனினும் சரக்குக் கப்பல்களின் பற்றாக்குறையால், இந்த ஏற்றுமதி தாமதமாகிறது!” இப்படி கொழும்பிலுள்ள இந்தியத் தூதரகம் தெரிவித்தது.

இதில் முன்னேற்றம் என்ன தெரியுமா? இந்தியாவிலிருந்து இலங்கையின் தனியார் வர்த்தகர்கள் வாங்குவதாக இருந்தது. தனியார் விற்பனை செய்வதை, மைய அரசு அனுமதிப்பதாக இருந்தது. கலைஞர் விடுத்த அறிக்கை, மைய அரசிற்குப் பழம் நழுவிப் பாலில் விழுந்த கதையாகி விட்டது. இனி சிங்கள அரசின் கோரிக்கையை ஏற்று, உணவுப் பொருள்களை இந்திய அரசே ஏற்றுமதி செய்யும் அல்லது அதற்கு வழி வகுக்கும்.

பசியாலும் பட்டினியாலும் செத்து மடியும் யாழ்ப்பாண மக்களுக்கு உதவுவதாக இருந்தால், பிரதமர் மன்மோகன் சிங் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? “மூடிக் கிடக்கும் யாழ்ப்பாண சாலையைத் திறந்து விடு” என்று சிங்கள அரசை வலியுறுத்தியிருக்க வேண்டும். இப்போது சிங்கள அரசின் கோரிக்கையை ஏற்று, உணவுப் பொருள்களை அனுப்புவதன் மூலம், யாழ்ப்பாணச் சாலை மூடப்பட்டதை நியாயப்படுத்துகிறார்களா?

யாழ்ப்பாணம் சாலை மூடப்பட்டதை எத்தனையோ நாடுகள் கண்டித்துவிட்டன. எத்தனையோ மனிதாபிமான அமைப்புக்கள் கண்டனம் தெரிவித்துவிட்டன. ஆனால், இன்றுவரை இந்திய அரசு வாயே திறக்கவில்லை.

அண்மையில் மத்திய நிதியமைச்சர் சிதம்பரம் கொழும்பு சென்றார். அளவளாவினார். “யாழ்ப்பாணச் சாலையைத் திறந்து விடுங்கள்” என்று வற்புறுத்துவதற்காகத்தான் அவர் கொழும்பிற்குப் பயணித்தார் என்று, நமது பேதை மனம் கற்பனை செய்தது.

கொழும்பிலிருந்து டெல்லி திரும்பினார். மத்திய அமைச்சரவை கூடியது. கூட்டத்தின் முடிவை சிதம்பரமே அறிவித்தார்.

மனிதாபிமான அடிப்படையில் இலங்கை அரசு கேட்கும் மைசூர் பருப்பும் பாசிப் பயறும் தொன் கணக்கில் (தடைநீக்கி) அனுப்பப்படும் என்று அறிவித்தார்.

தமிழ் நெஞ்சங்கள் அதிர்ந்து போயின. மனிதாபிமானத்தைத் தூக்கிலிட்டு, யாழ்ப்பாணச் சாலையை மூடிவிட்ட சிங்கள இனவாத அரசிற்கு, மனிதாபிமான அடிப்படையில் பருப்பு அனுப்புவது என்ற முடிவு விமர்சனத்திற்குள்ளானது. எனவே, நிதி அமைச்சகம் அடுத்த நாள் ஒரு வித்தார விளக்கம் தந்தது. மைய அரசு அனுப்பாது. தனியார் அனுப்புவார்கள் என்றது. யார் அனுப்பினால் என்ன? சிங்கள அரசின் கோரிக்கையை மைய அரசு ஏற்றுக் கொண்டது.

யாழ்ப்பாணத்திற்கென்று இந்திய அரசு அனுப்பும் உணவுப் பொருள்கள் எங்கே போய் இறங்கும்? ஈழத்தில் சிங்கள ராணுவக் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியில் போய் இறங்கும். மைய அரசு தெரிவித்திருக்கிறது.

இப்போது இருக்கின்ற நடைமுறை என்ன? யாழ்ப்பாணப் பகுதியில் இறக்கப்படும் உணவுப் பொருள்களில், 80 சதவிகிதத்தை சிங்கள ராணுவம் எடுத்துக் கொள்கிறது. ஆமாம். ஒரு லட்சம் துருப்புக்களுக்கு 80 சதவிகித உணவுப் பொருள்கள். ஐந்தரை லட்சம் மக்கள்தொகை கொண்ட யாழ்ப்பாணத்திற்கு 20 சதவிகித உணவுப் பொருள்கள். வேடிக்கையான_வேதனையான பங்கீடு. இதுதான் சிங்கள அரசின் நியாயம். எனவே, அங்கே ஒரு கிலோ அரிசி, 235 ரூபாய். ஒரு தீப்பெட்டி, 250 ரூபாய்.

இந்த உண்மை விரைவில் வெட்ட வெளிச்சமாகும். இது தெரியாமல், ஏதோ யாழ்ப்பாண மக்களுக்குத்தான் இந்திய அரசு உணவுப் பொருள்களை அனுப்புகிறது என்று நம்பி, அதனைச் செஞ்சிலுவைச் சங்கம் மூலம் விநியோகிக்க வேண்டும் என்று குரல் கொடுக்கிறார்கள்.

இலங்கையில் ஈழப் பரப்பில்தான், ஆழிப்பேரலைகளின் அழிவுகள் அதிகம். எனவே, சர்வதேச சமுதாயம் சுனாமி நிவாரண உதவி அளிக்க முன்வந்தது. ஆனால் சர்வதேச சமுதாயம் அனுப்பிய உதவியில், ஒரே ஒரு பொட்டலம் கூட, ஈழம் வந்து சேரவில்லை.

ஜனதா விமுக்திப் பெரமுன (ஜே.வி.பி) என்ற சிங்கள இனவாதக் கட்சி அதனைத் தடுத்துவிட்டது. ஈழத்திற்கு அனுப்பினால் ஆட்சி கவிழும் என்று அச்சுறுத்தியது. கலவரங்களைத் தூண்டக் காத்திருந்தது.

அந்தக் கட்சி, ராஜபக்சேக்களின் தோழமைக் கட்சி. அந்தக் கட்சியும் இன்னொரு சிங்கள இனவாதக் கட்சியும் அவரைத் தங்கள் கைதியாக வைத்திருக்கின்றன. அவருடைய சிம்மாசனம் நிலைக்க அந்த இனவாதக் கட்சிகளின் ஆதரவு அவருக்குத் தேவை. இந்தியாவை ஏகாதிபத்திய நாடாகச் சித்திரிப்பது அந்தக் கட்சிகளின் அரசியல். உலகம் அளித்த உதவியையே ஈழத்திற்கு வழங்க மறுத்தவர்கள், எப்படி இந்தியப் பொருள்களை மட்டும் அப்படியே யாழ்ப்பாணத்திற்கு அனுப்புவார்கள்?

இலங்கை இனச் சிக்கலில் இந்திய அரசு தமது நிலைமையை மறு பரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று, முதல்வர் கலைஞர் வேண்டுகோள் விடுத்தார். அவருடைய உணர்வுதான் ஆறு கோடித் தமிழ் மக்களின் உணர்வு. அதுவே உலகத் தமிழர்களின் வேண்டுகோள்.

வாஜ்பாய் பிரதமராக இருக்கும்வரை, சிங்கள அரசிற்கு ஆயுதங்கள் அளிக்க மறுத்தார். இராணுவ உடன்பாடு காண மறுத்தார். தமிழகத்தின் உணர்வுகளுக்கு அவர் மதிப்பளித்தார். அந்த வகையில், அவர் உயர்ந்த மனிதர். மனிதாபிமானி, அரசியல் ஞானி என்பதனை மெய்ப்பித்தார்.

மன்மோகன் சிங் அரசு பதவி ஏற்றது. ஏற்கெனவே நடைபோட்ட பாதையிலிருந்து எல்லா வழிகளிலும் இந்தியா நழுவத் தொடங்கியது. ஈழப் பிரச்னையிலும் இடறி விழுந்தது. சிங்கள இனவாத அரசிற்கு டெல்லியில் மரியாதை கூடியது. அதன் பிரதிநிதிகள் ஏதோ மாமியார் வீட்டிற்கு வந்து செல்வது போல் வந்து செல்கிறார்கள்.

ஈழத்தை மயான பூமியாக்க, எந்த ஆயுதத்தையும் இந்தியா சிங்கள அரசிற்கு அளிக்கக் கூடாது என்று இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி செயலாளர் பரதன், ம.தி.மு.க. பொதுச்செயலாளர் வைகோ, பாட்டாளி மக்கள் கட்சி நிறுவனர் ராமதாஸ் ஆகியோர் பிரதமரைக் கேட்டுக் கொண்டனர். சரி என்று அவரும் சொன்னார். பிரணாப் முகர்ஜியும் சொன்னார். நமக்கெல்லாம் ரொம்ப மகிழ்ச்சி.

இப்போது இந்தியக் கடற்படைத்தளபதி அருண்பிரகாஷ், அதிர்ச்சி தரும் செய்தியைச் சொல்லியிருக்கிறார்.

”இலங்கையின் இறையான்மை, பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்காகக் கண்டிப்பான நடவடிக்கை எடுக்கும்படி மத்திய அரசிடமிருந்து எங்களுக்கு அறிவுறுத்தல்கள் வந்திருக்கின்றன. எனவே, சிங்களக் கடற்படைக்கு ராடார்கள், தளவாடங்கள், துப்பாக்கிகள் அளிக்கலாம் என்று முடிவு செய்திருக்கிறோம்” என்கிறார். அந்த முடிவு செயல்படுத்தப்படுகிறது.

கலைஞர் அவர்களே, இதுதான் மன்மோகன் சிங் அரசின் ஈழத்துக் கொள்கை. உங்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் ஈழத்து மக்களுக்கு விடிவு ஏற்படவில்லையென்றால், அங்கே தமிழ் இனமே அழியும். தயவு செய்து நீங்கள் அதற்குத் துணைபோய் விடாதீர்கள் என்று தனது கட்டுரையில் சோலை தெரிவித்துள்ளார்.

ஈழப் பிரச்சனையில் இந்தியா இரட்டை வேடமிடுகிறது- முதல்வர் கருணாநிதி துணை போக வேண்டாம்: மூத்த ஊடகவியலாளர் சோலை

நவம்பர் 2, 2006

[TamilNet] Sri Lanka attacks hospital surrounding in Kilinochchi

Filed under: Sri Lanka,Tamil Eelam,TamilNet,tamils,Terrorism — CAPitalZ @ 10:29 முப

All five members of a family were killed when Sri Lanka Air Force (SLAF) Kfir jets dropped at least 3 bombs within 500 meters east of the newly built Kilinochchi General Hospital at Anandapuram around 2:30 p.m. Thursday. One was seriously wounded. Around 500 patients warded in the hospital, among others mothers with newly born babies in their hands and severely wounded patients from earlier SLAF bombings, were forced to leave the hospital premises. Explosion shock shattered hospital window-glasses and fans fell down while the patients were having lunch in their beds, doctors told TamilNet. Tension prevailed in Kilinochchi town following the aerial attack.

Patients fleeing from Kilinochchi General Hospital.

The bombs hit a house, within 500 meters east of the hospital at Anandapuram in Kilinochchi along the A9 landroute.

Two boys, one studying at 8th grade and the other GCE A/L, their parents and grandmother were killed and their house was fully destroyed.

Doctors evacuating the patients from hospital also complained that Colombo had been delaying in extending ICRC protection to the hospital.

There was no LTTE military installation near the hospital, the doctors added.

Students at Central College and Technical College located near the hospital were caught in shock.

Sri Lanka Monitoring Mission officials visited the vacated Hospital following the attack.


Source:

5 killed, SLAF attacks hospital surrounding in Kilinochchi, 500 patients flee hospital

நவம்பர் 1, 2006

[BBC] “The Sri Lankan government is not interested in addressing humanitarian issues” – SP Thamilselvan

Filed under: BBC,LTTE,Sri Lanka,Tamil Eelam,Terrorism — CAPitalZ @ 10:23 முப


Delegates at Sri Lankan peace talks in Geneva

No agreement was reached during two days of talks

The Sri Lanka peace talks in Geneva ended as predicted. No one expected a miracle but Sri Lanka’s warring parties could not come to any agreement. During two days of talks and despite a cordial atmosphere, both sides stuck to their guns.

However both parties promised to abide by the faltering ceasefire agreement.

With the internationally backed peace talks failing, there is every danger that the war-ravaged country could slide back into a full-scale conflict.

Tamil rebels wanted the key A-9 highway linking the Jaffna peninsula with the mainland to be reopened to alleviate the sufferings of the people.

But the government proposed sending relief supplies to Jaffna by ship and wanted security guarantees from the rebels.

Mutual distrust

The Tigers said that with no guarantee to open the highway, they were not willing to come for another round of talks.

The Sri Lankan government is not interested in addressing humanitarian issues

Rebel political leader SP Thamilselvan

The government also spoke about political proposals and devolution of power to the Tamil areas.

There was no set agenda to the talks during which Norwegian facilitators tried hard to bring both sides to a common position.

But, fuelled by mutual distrust, each side played their cards carefully and avoided reaching a common agenda.

“We can not open the A-9 highway immediately because the ground situation is not conducive,” Nirmal Siripala Desilva, Sri Lankan minister and head of the government delegation told the BBC.

At least, both parties have expressed their commitment to the 2002 ceasefire agreement. But the agreement hardly exists on the ground.

Military build-up

Nearly 3,000 people were reported killed in the last year alone in Sri Lanka.

There had been full-scale conflicts in the north and in the east and as a result thousands of civilians have been displaced.

map

“By now the international community should have understood that the Sri Lankan government is not interested in addressing humanitarian issues,” SP Thamilselvan, head of the Tamil rebel delegation said.

Tamil rebels are also once again warning that there is a sizeable military build-up near the frontlines in the Jaffna region.

A similar exercise a few weeks ago ended in a major battle in which security forces suffered heavy casualties.

With recent military successes, both sides now appear to be gearing up for another major battle.

But the danger is if that happens, many international aid organizations may be forced to scale down their operations or close down their offices in the north.

This will be a severe blow for those affected by the tsunami and for internally displaced civilians.

Losing patience

Analysts say neither side were sincere about peace negotiations and neither of them made efforts to honour pledges made in the earlier rounds of peace talks which led to complete mistrust between the two sides.

Delegates at Sri Lankan peace talks in Geneva

Hopes for peace are being pinned on the international community

The government for its part says the agreement between the ruling Sri Lanka Freedom Party (SLFP) and the main opposition United National Party (UNP) is a crucial step in proposing long term solutions to the ethnic conflict.

They hope that in the coming months they will be able to put forward a political package for the Tamils.

But no one is sure whether those proposals would satisfy the Tamil rebels.

Meanwhile, the Norwegian facilitators have warned that the international community might lose patience if there is no progress in the peace process.

Bitter divide

They also said there will be a meeting of donor countries next month to discuss the current status of the Sri Lankan peace process.

The main hope for the suffering civilian population is the international community.

With both warring parties bitterly divided, people expected pressure from the international community to keep the peace process moving.

But in Geneva nothing happened.

“The failure of the talks mean people’s suffering will continue. People will be pessimistic about the future of the peace process,” says Sri Lankan analyst DBS Jeyaraj.

Source:

Analysis: Sri Lanka talks failure 

ஒக்ரோபர் 24, 2006

[World Socialist Web Site] The government and their supporters want to encourage a war mentality in this country – teledrama director Athula Pieris

Filed under: Racism,Sri Lanka,Terrorism,World Socialist Web Site — CAPitalZ @ 9:53 முப

Censorship of filmmakers, artists and writers is escalating in Sri Lanka in line with the Rajapakse government’s intensification of its war against the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE).

In a recent case, the Sri Lanka Ruphavanini Corporation (SLRC), the island’s state-funded television channel, cut dialogue from the weekly teledrama Sudu Kapuru Pethi (White Camphor) early last month and a few days later axed the series entirely, claiming it “disgraced” the military.

The then SLRC chairman Newton Gunaratne told the media the television show had insulted the security forces. “Some parts of this teledrama bring disgrace to these soldiers and their self-respect,” he claimed. Gunaratne, however, made no attempt to substantiate his claims.

In fact, the multi-episode drama directed by Athula Pieris and funded by the broadcaster is a love story involving a Sinhalese girl from Sri Lanka’s south and a Tamil boy from the north. Based on Thushari Abesekera’s award-winning novel of the same name, the teledrama is set during the island’s protracted civil war prior to the 2002 ceasefire. The drama was initiated following the 2004 Boxing Bay tsunami and promoted by the SLRC as part of the network’s attempts to present “a new vision of peace”.

While Sudu Kapuru Pethi is not an explicit antiwar drama, it is a humane work. Its central love story between Tamil and Sinhalese youth is anathema to the Sinhala communalists, who dominate the Sri Lankan state, including the army. Its censorship follows a pattern of increasingly serious attacks on artists, filmmakers and journalists who reject Sinhala racism or dare to raise questions about the government’s war drive.

Last year Rear Admiral Sarath Weerasekera published a comment in the Sunday Times denouncing local filmmakers—Asoka Handagama, Vimukthi Jayasundera, Prasanna Vithanage and Sudath Mahadiwulvewa—for making antiwar movies. He claimed these films aided “terrorism” and were tantamount to treason.

A few days later Weerasekera, accompanied by Brigadier Daya Ratanayke, met with several filmmakers, including Handagama and Mahadiwulvewa, and said those who failed to produce pro-military movies when war resumed against the LTTE would “face the consequences”. The “consequences” were soon made clear.

In March, Culture Minister Mahinda Yapa Abeywardana suddenly banned Asoka Handagama’s Aksharaya even though the film was not about the civil war. It had been already approved by Sri Lanka’s censorship body, the Public Performance Board (PPB) and cleared for local release.

Handagama’s movie was denounced as a “foreign-inspired” attack on Sri Lankan moral values. State authorities threatened criminal charges against the director, claiming he had violated the country’s child protection laws.

Last month’s axing of Sudu Kapuru Pethi was equally arrogant and provocative. SLRC management did not even bother to tell director Athula Pieris that dialogue had been cut from his show. He only learnt about it during the broadcast of its tenth episode on September 3.

When Pieris protested this violation, management “suggested” he re-edit the entire program. He refused and the show, which had another 13 episodes to run, was summarily cancelled.

Pieris is a well-known local television director whose Sindu kiyana Una Pandura (Singing Bamboo Bush) won Sri Lanka’s best single episode teledrama prize in 2005. He told the World Socialist Web Site the SLRC invested some 4.7 million rupees in the production, which had been initiated under the previous Kumaratunga government. The Rajapakse government approved its script in late 2005.

“After broadcasting 10 weekly episodes the SLRC stopped my teledrama without providing any acceptable reason. Without my knowledge they censored the dialogue—‘Jaffna tears are as cold as tears in Hambantota [Rajapakse’s electorate]’—in the tenth episode and then telecast it,” he said.

Pieris’s ability to legally challenge the axing of his production is limited because he is an SLRC employee and does not own the rights to the teledrama. But he is determined to fight this attack on artistic freedom.

“I condemn any sort of censorship, let alone state-sponsored censorship, which effects the creator’s and the viewer’s freedom,” he continued. “This is what happened with the recent banning of the local film Aksharaya (A Letter of Fire).

“The government and their supporters want to encourage a war mentality in this country. My drama attempts to discuss the real situation here and that’s why they censored some scenes.”

The cancellation of Sudu Kapuru Pethi foreshadows further assaults on democratic rights. As it widens its deeply unpopular war, the Rajapakse government is determined to silence any opposition. In this case, the suggestion that ordinary Tamils and Sinhalese share common problems and concerns was enough to provoke the ire of those who are deliberately stoking communal hatreds.

Source:

Sri Lanka’s state-owned television censors drama series

அடுத்த பக்கம் »

The Rubric Theme வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.