ஒரு செய்தி

நவம்பர் 1, 2006

[BBC] “The Sri Lankan government is not interested in addressing humanitarian issues” – SP Thamilselvan

Filed under: BBC,LTTE,Sri Lanka,Tamil Eelam,Terrorism — CAPitalZ @ 10:23 முப


Delegates at Sri Lankan peace talks in Geneva

No agreement was reached during two days of talks

The Sri Lanka peace talks in Geneva ended as predicted. No one expected a miracle but Sri Lanka’s warring parties could not come to any agreement. During two days of talks and despite a cordial atmosphere, both sides stuck to their guns.

However both parties promised to abide by the faltering ceasefire agreement.

With the internationally backed peace talks failing, there is every danger that the war-ravaged country could slide back into a full-scale conflict.

Tamil rebels wanted the key A-9 highway linking the Jaffna peninsula with the mainland to be reopened to alleviate the sufferings of the people.

But the government proposed sending relief supplies to Jaffna by ship and wanted security guarantees from the rebels.

Mutual distrust

The Tigers said that with no guarantee to open the highway, they were not willing to come for another round of talks.

The Sri Lankan government is not interested in addressing humanitarian issues

Rebel political leader SP Thamilselvan

The government also spoke about political proposals and devolution of power to the Tamil areas.

There was no set agenda to the talks during which Norwegian facilitators tried hard to bring both sides to a common position.

But, fuelled by mutual distrust, each side played their cards carefully and avoided reaching a common agenda.

“We can not open the A-9 highway immediately because the ground situation is not conducive,” Nirmal Siripala Desilva, Sri Lankan minister and head of the government delegation told the BBC.

At least, both parties have expressed their commitment to the 2002 ceasefire agreement. But the agreement hardly exists on the ground.

Military build-up

Nearly 3,000 people were reported killed in the last year alone in Sri Lanka.

There had been full-scale conflicts in the north and in the east and as a result thousands of civilians have been displaced.

map

“By now the international community should have understood that the Sri Lankan government is not interested in addressing humanitarian issues,” SP Thamilselvan, head of the Tamil rebel delegation said.

Tamil rebels are also once again warning that there is a sizeable military build-up near the frontlines in the Jaffna region.

A similar exercise a few weeks ago ended in a major battle in which security forces suffered heavy casualties.

With recent military successes, both sides now appear to be gearing up for another major battle.

But the danger is if that happens, many international aid organizations may be forced to scale down their operations or close down their offices in the north.

This will be a severe blow for those affected by the tsunami and for internally displaced civilians.

Losing patience

Analysts say neither side were sincere about peace negotiations and neither of them made efforts to honour pledges made in the earlier rounds of peace talks which led to complete mistrust between the two sides.

Delegates at Sri Lankan peace talks in Geneva

Hopes for peace are being pinned on the international community

The government for its part says the agreement between the ruling Sri Lanka Freedom Party (SLFP) and the main opposition United National Party (UNP) is a crucial step in proposing long term solutions to the ethnic conflict.

They hope that in the coming months they will be able to put forward a political package for the Tamils.

But no one is sure whether those proposals would satisfy the Tamil rebels.

Meanwhile, the Norwegian facilitators have warned that the international community might lose patience if there is no progress in the peace process.

Bitter divide

They also said there will be a meeting of donor countries next month to discuss the current status of the Sri Lankan peace process.

The main hope for the suffering civilian population is the international community.

With both warring parties bitterly divided, people expected pressure from the international community to keep the peace process moving.

But in Geneva nothing happened.

“The failure of the talks mean people’s suffering will continue. People will be pessimistic about the future of the peace process,” says Sri Lankan analyst DBS Jeyaraj.

Source:

Analysis: Sri Lanka talks failure 

Advertisements

ஒக்ரோபர் 18, 2006

[BBC] Analysis: Sri Lanka military setbacks

Filed under: BBC,LTTE,Sri Lanka,Tamil Eelam,Terrorism — CAPitalZ @ 9:45 முப


By Dumeetha Luthra
Sri Lanka’s military has suffered two heavy blows in less than one week.

First, at least 129 Sri Lanka soldiers were killed in one day of fighting and more than 300 soldiers injured. It appears that an army offensive went badly wrong.

That figure represents the worst single day of casualties for the military since a ceasefire was signed in 2002.

The government claims it killed more than 200 Tamil Tiger rebels. However, no-one has yet been able to verify that and the rebels say they lost only 22 fighters.

Now more than 90 sailors are reported dead in a Tamil Tiger suicide attack.

The fear is that peace talks scheduled for the end of the month in Geneva, Switzerland, may not happen.

Analysts say the balance of negotiating power may have shifted.

Tiger ‘trap’

Previously the government was seen to be willing but reluctant to come to the talks table.

The heavy casualties the forces have suffered could prove an opening for the softer elements within the government to have their voice heard

They had enjoyed several military victories, including the capture of Sampur, which is strategically placed on the southern edge of the Trincomalee harbour in the north-east of the island.

They had also advanced into Tiger-held territory in the Jaffna peninsula.

There was a clear element within the military and the government which was pressing to fight on and push the advantage in the field to translate into an advantage at the talks table.

The expressed readiness to come to talks was, as one diplomat put it, a sign that the government was open to negotiations – but not quite yet.

However, with the latest setbacks for the military, this strategy may now have backfired.

Analysts say that last week the Sri Lankan government started the fighting in Jaffna but underestimated the strength of the rebels.

The Tigers claim to have been waiting, prepared and expecting this clash. Strategists say the soldiers walked into what was essentially a trap.

Dangerous phase

The international community had hoped that before the proposed talks on 28 October there would be a reduction in the violence.

Rebel fighters

The rebels are accused of using the truce to regroup

In fact, the country’s key backers had called for a cessation of hostilities as a necessary precursor to the negotiations.

However, diplomats acknowledge that given the fluidity of the situation in Sri Lanka, the gap of several weeks between the agreement to talk and the date of those discussions was going to be a dangerous phase.

Observers say the military have been keen to push their military advantage while they still have the time; the Tigers for their part want an opportunity to regain a balance of power.

The rebels have never been known to come to the table from a position of weakness.

In fact, ahead of these talks both sides’ commitment to the process has been questioned.

According to sceptics, the motivation for the Tigers agreeing to talks was not to resolve the situation, but to use it as an opportunity to regroup.

Even the monsoon rains have been cited as a reason why both sides are considering talking at this point.

Everything, anything, but the reality of a solution to Sri Lanka’s conflict.

The agenda for the discussions still hasn’t been set. No-one knows what the two sides will even be talking about.

And now the prospect of talks, however slim their chances for a sincere settlement, are hanging in the balance.

There is a real possibility that continued violence could scupper the discussions.

What now?

The heavy casualties the forces have suffered could prove an opening for the softer elements within the government to have their voice heard, a move away from the military solution.

Tamil residents of Jaffna wait to board buses to escape fighting

Fighting in the north has led many civilians to flee their homes

However it could also mean the government is now unwilling to come to the table from a position of perceived weakness.

The hardliners may push for military successes to ensure their bargaining strength in Geneva is not weakened.

On the Tiger side, the fact they held their lines last week and have inflicted such losses on the government may result in a reluctance for immediate talks.

They may want to regain the territory they lost. On the other hand they may feel that already they have already regained the upper hand.

It is still too early to say what the longer term impact of this clash will be, but the continuing violence does not auger well for any prospective talks.

Source:

Analysis: Sri Lanka military setbacks

ஒக்ரோபர் 14, 2006

மன்மோகன்சிங்கை இறுக வளைத்திருக்கும் தமிழர் எதிர்ப்புக்குழு: சாடுகிறது இந்திய ஆங்கில ஊடகம்

Filed under: India,LTTE,Sri Lanka,Tamil Eelam — CAPitalZ @ 1:04 முப

த ஸ்டேட்ஸ்மென் நாளிதழில் பிரபல ஊடகவியலாளர் சாம் ராஜப்பா எழுதியுள்ள கட்டுரையின் தமிழ் வடிவம்:

தெற்காசியாவில் சிறிலங்கா இராணுவமயமாக்கப்பட்ட ஒரு நாடாக உருவாகி உள்ளதாக அண்மையில் பெங்களுரைச் சேர்ந்த உத்திகளுக்கான அமைப்பு ஒன்றின் அறிக்கையில் அண்மை தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானைவிட 1,000 பேருக்கு 8 இராணுவத்தினர் என்கிற நிலை சிறிலங்காவில் உள்ளது. தனது பொருளாதாரத்தில் 4.1 விழுக்காட்டை பாதுகாப்புக்கு சிறிலங்கா ஒதுக்குகிறது. இந்தியாவோ 2.5 விழுக்காடு, பாகிஸ்தான் 3.5 விழுக்காடுதான் ஒதுக்குகிறது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் 8 மில்லியன் டொலர் இராணுவ நிதி ஒதுக்கீட்டு எதிராக சிறிலங்கா அரசாங்கமானது ஒரு பில்லியன் டொலர் நிதியை ஒதுக்கக் கூடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சிறிலங்காவுக்கு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் மட்டும்தான் அச்சுறுத்தல் உள்ளது. 8 ஆயிரம் வலிமையான போராளிகளைப் பெற்றுள்ள விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிராக 1 இலட்சத்து 50 ஆயிரம் முழு அளவிலான வலுவான இராணுவத்தினரையும் 20 ஆயிரம் கடற்படையினரையும் சிறிலங்கா இராணுவம் கொண்டிருக்கிறது.

இஸ்ரேலிய தயாரிப்பான கிபீர் சூப்பெர் சொனிக் விமானங்கள், மிக்-23, எம்.ஐ.-24 மற்றும் உலங்குவானூர்திகளை சிறிலங்கா விமானப் படை பெற்றுள்ளது.

சிங்களப் பேரினவாத கட்சிகளான ஜே.வி.பி. மற்றும் ஜாதிக ஹெல உறுமயவினர் கூட்டணியுடன் கடும் போக்கு தேர்தல் அறிக்கையை முன்வைத்து அரச தலைவரானார் மகிந்த ராஜபக்ச.

அமெரிக்காவின் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான போரில் இலங்கையில் சிறுபான்மை தமிழ் மக்களின் ஜனநாயகப் பூர்வ உரிமைகளுக்கான விடுதலை இயக்கமான தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கமும் பலியாக்கப்பட்டு விட்டது.

இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன்சிங்க், தமிழ் மக்களின் விடயங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஆலோசகர்களின் இறுக்கமான பிடியில் உள்ளார்.

திட்டமிடப்பட்டதோ அல்லது யதேச்சையானதோ பிரதமர் மன்மோகன்சிங்கின் முதன்மைச் செயலாளர், பாதுகாப்பு ஆலோசகர், இலங்கை விவகாரங்களைக் கையாளும் வெளிவிவகார இணை அமைச்சர், வெளிவிவகாரச் செயலாளர், கொழும்பில் உள்ள இந்தியத் தூதுவர், றோ உள்ளிட்ட புலனாய்வு அமைப்புகளின் தலைவர்கள் அனைவருமே மலையாளிகள், இவர்கள் அனைவருமே செம்மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் வாழும் மொழியாக தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு எதிரான கடும் போக்கு உணர்வு கொண்டவர்கள்.

இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டை தனக்குச் சாதகமாக்கிக் கொண்ட சிறிலங்கா பாகிஸ்தானை அங்கு அனுமதித்துள்ளது. பாகிஸ்தான் புலனாய்வு அமைப்பின் முன்னாள் இயக்குநரும் ஐ.எஸ்.ஐ.யை இயக்குபவருமான பசீர் வாலி மொகமட், சிறிலங்காவின் முன்னாள் தூதுவராக பணியாற்றினார். அவருக்குப் பின்னால் பாகிஸ்தானின் விமானப் படையின் பிரதி தளபதி ஏர் வைஸ் மார்சல் செக்சத் அஸ்லம் செளத்ரி அண்மையில் நியமிக்கப்பட்டார். பிரிவினைவாதத்துக்கு எதிராக வான் வழித் தாக்குதல்களில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர் அவர். மகிந்த ராஜபக்ச அரச தலைவரான பின்னர் சிறிலங்கா மற்றும் பாகிஸ்தானிய இராணுவங்களுக்கிடையேயான இரகசிய கூட்டுறவின் பின்னணியில் அவர் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

சந்திரிகா குமாரதுங்க ஆட்சிக்காலத்தில் முக்கியமான இராணுவ விவகாரங்களை இந்தியாவுக்கு தெரிவிக்கும் வழமையை சிறிலங்கா கொண்டிருந்தது. சிறிலங்காவின் போர் விமானங்கள், பாகிஸ்தானில் மறுசீரமைப்புக்காக அனுப்பிவைக்கபப்ட்டிருந்தன.

இப்போது சிறிலங்காவின் விமானப்படையானது ஆளில்லா வேவு விமானனங்களையும் வான்குண்டுகளையும் அமெரிக்கா மற்றும் பாகிஸ்தானிடமிருந்து கோருகிறது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகலின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனுக்கு எதிரான நடவடிக்கைக்காக இவை கோரப்பட்டுள்ளன. சிறிலங்கா எதிர்கொண்டிருக்கும் இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வானது பிரபாகரனை அழிப்பதில் அல்ல.

சிறிலங்கா இராணுவம் பெருந்தொகை மில்லியன் டொலர் மதிப்பிலான இராணுவ தளபாடக் கொள்வனவில் ஈடுபடுகிறது. பாகிஸ்தானிடமிருந்து ரி-55 பிரதான யுத்த டாங்கிகளையும் சி-130 விமானத்தையும் சிறிலங்கா கோரியுள்ளது. மேலும் 10 பக்டர் சிகான் டாங்கி எதிர்ப்பு ஏவுகணைகள் உள்ளிட்டவைகளும் சிறிலங்காவின் கொள்வனவுப் பட்டியலில் உள்ளன.

பலூச் விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள் மீது அண்மையில் பாகிஸ்தான் விமானப் படையினர் வெற்றிகரமாக நடத்திய தாக்குதலைத் தொடர்ந்து பாகிஸ்தானிய பயிற்சி உதவியுடன் அண்மையில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மற்றும் தமிழர் பகுதிகளில் பொதுமக்களின் குடியிருப்புக்கள் மீது சிறிலங்கா விமானப் படை குண்டு வீசி வருகிறது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கு பதிலடி கொடுப்பதற்காக ஒரு கொடும் செயலாக கிழக்கு மாகாணத்தில் முஸ்லிம் படையணியையும் உருவாக்க மகிந்த ராஜபக்ச நகர்வுகளை மேற்கொண்டுள்ளார். கடந்த காலங்களில் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையேயான உறவை கருத்தில் கொண்டு இந்த நடவடிக்கையை மகிந்த ராஜபக்ச மேற்கொண்டுள்ளார். தமிழ் பேசும் முஸ்லிம் மக்களை ஒரு வளைகுடாவுக்குள் தள்ளிவிட மகிந்த ராஜபக்ச முயற்சிக்கிறார்.

அம்பாறை மாவட்டம் பொத்துவிலில் கடந்த செப்ரெம்பர் 18 ஆம் நாளன்று 10 முஸ்லிம் இளைஞர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இந்தப் படுகொலைக்கு சிறிலங்காவின் சிறப்பு அதிரடிப்படையினர்தான் காரணம் என்று குற்றம்சாட்டப்பட்டது. ஆனால் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மீது அரசாங்கம் குற்றம்சாட்டியது. சிங்களவர் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் றாத்தல்குளம் பகுதியில் அணைக்கட்டு ஒன்றை சீரமைக்கச் சென்ற போது இச்சம்பவம் நடந்தது. படுகொலைச் சம்பவம் நடந்த இடமானது சிறப்பு அதிரடிப்படையினர் முகாமுக்கு அருகாமையில் உள்ளது. கொழும்பு ஊடகங்களும் அரசாங்கம் கூறியதைத்தான் ஒப்புக் கொண்டதே தவிர சுயாதீனமாக அச்செய்தியை ஆய்வு செய்யவில்லை.

ஓகஸ்ட் முதல் வாரத்தில் 17 நிவாரணப் பணியாளர்கள் மூதூரில் சிறிலங்கா இராணுவத்தால் படுகொலை செய்யப்பட்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மீது குற்றம்சுமத்தப்பட்டது. 17 பேரும் தமிழர்கள். பிரான்ஸ் அரச சார்பற்ற நிறுவனத்தின் ஆழிப்பேரலை மீளமைப்புப் பணிகளை மேற்கொண்டிருந்தனர். படுகொலை செய்யப்பட்டோரில் 15 பேர் மண்டியிட வைக்கப்பட்டு தலையில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். இருவர் தப்பியோட முயன்றபோது சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட 17 பேரும் நிவாரணப் பணியாளர்கள் என்பதைத் தெரிவிக்கும் வகையிலான உடை அணிந்திருந்தனர். இந்தப் படுகொலைக்கு சிறிலங்கா இராணுவமே முழுமையான காரணம் என்று இலங்கை போர் நிறுத்த கண்காணிப்புக் குழு குற்றம்சாட்டியது.

வன்னியில் முல்லைத்தீவில் ஓகஸ்ட் 16 ஆம் நாளன்று கைவிடப்பட்டோர் இல்லம் மீது வான்குண்டுத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டு 61 அப்பாவி சிறுமிகள் கொல்லப்பட்டனர். சென்னையில் உள்ள சிறிலங்கா பிரதித் தூதுவர் பி.எம்.ஹம்சா உள்ளிட்ட சிறிலங்கா அதிகாரிகள் அனைவருமே விடுதலைப் புலிகளின் சிறார் படையணியினரே கொல்லப்பட்டனர் என்று பொதுமக்களுக்கு தவறான தகவலைத் தெரிவித்தனர். அந்த இல்லத்தை சர்வதேச பார்வையாளர்கள் சென்று பார்வையிட்டு சிறிலங்காவின் கருத்தை நிராகரித்தனர்.

ஹவானாவில் செப்ரெம்பர் 16 ஆம் நாள் நடைபெற்ற மாநாட்டில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை ஒரு கொடுமையான பயங்கரவாத இயக்கமாக வர்ணித்த மகிந்த ராஜபக்ச, கொடூரமான பயங்கரவாதம் தலை தூக்கும்போது பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான போரையும் வலிமையாக புதுப்பிக்க வேண்டும் என்று ஐக்கிய நாடுகள் சபை கூட்டத்தில் வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

இதனிடையே சிறிலங்காவின் பிரதமர் ரட்ணசிறீ விக்கிரம நாயக்க கூறுகிறார்: இந்த நாட்டின் எந்தப் காட்டில் பயங்கரவாதம் இருந்தாலும் அதனை விரட்டியடிக்க சிறிலங்காவுக்கு ஆயுதங்களை தருவதற்கு பல நாடுகள் முன்வந்துள்ளன” என்கிறார்.

மகிந்த ராஜபக்ச அரசாங்கமானது இனப்பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காண இராணுவ வழித் தீர்வையே முன்வைக்கிறது என்பதை இது தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது.

தமிழ் மக்களின் வேண்டுகோளுக்கு அமைய வடக்கு – கிழக்கு மாகாணங்கள் 1987 ஆம் ஆண்டு இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் கீழ் இணைக்கப்பட்டன. உச்சநீதிமன்ற உத்தரவுப்படி வடக்கு கிழக்கைப் பிரிக்க ஜே.வி.பி.யின் மூலம் வழக்கு தொடர்ந்திருப்பார் மகிந்த ராஜபக்ச என சந்தேகிக்கத் தோன்றுகிறது.

சிங்கள அரசியல்வாதிகளின் மனநிலையை இந்திரா காந்தி நன்கு அறிந்து வைத்திருந்தார். அதனால் இலங்கை விவகாரங்களுக்காக ஜி.பார்த்தசாரதியை சிறப்பு ஆலோசகராகவும் நியமித்திருந்தார். இனப்பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காண உறுதியான நடவடிக்கை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று திட்டமிட்டார். அதனைச் செயற்படுத்தும் முன்னமே அவர் படுகொலை செய்யப்பட்டுவிட்டார்.

ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தன மற்றும் இந்தியாவின் வைஸ்ராய் என்று சிங்கள அதிருப்தி அரசியல்வாதிகளால் வருணிக்கப்பட்ட அப்போதைய சிறிலங்காவுக்கான இந்தியத் தூதுவர் ஜே.என்.டிக்சிட்டும் சில திரிபுவேலைகளைச் செய்த போதும் இந்திராவின் கொள்கையை பின்பற்றி அவரது மகன் ராஜீவ் காந்தி வடக்கு – கிழக்கு மாகாணங்களை இணைத்தார்.

இந்திரா காந்தி மற்றும் ராஜீவ் காந்திக்குப் பின்னர் இந்தியாவின் எந்தப் பிரதமரும் இலங்கை இனப்பிரச்சனையை புரிந்து கொள்ளவோ இலங்கை இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண உதவோ இல்லை.

கிளிப்பிள்ளை சொல்வதைப் போலவே “இலங்கையின் ஐக்கியம் மற்றும் பிரதேச ஒற்றுமை குறித்து” இந்தியா வாசித்துக் கொண்டிருந்தால் அது பிரச்சனைக்குத் தீர்வு ஆகாது. இலங்கையின் இனப்பிரச்சனைக்கு சில நெளிவுகளுடன் கூடிய கூட்டாட்சி முறையிலான தீர்வு காண மகிந்த ராஜபக்ச முன்வர வேண்டும் என்று சாம் ராஜப்பா அந்தக் கட்டுரையில் எழுதியுள்ளார்.

மூலம்:

மன்மோகன்சிங்கை இறுக வளைத்திருக்கும் தமிழர் எதிர்ப்புக்குழு: சாடுகிறது இந்திய ஆங்கில ஊடகம்

மன்மோகன்சிங்கை இறுக வளைத்திருக்கும் தமிழர் எதிர்ப்புக்குழு: சாடுகிறது இந்திய ஆங்கில ஊடகம்

Filed under: India,LTTE,Sri Lanka,Tamil Eelam — CAPitalZ @ 1:03 முப

த ஸ்டேட்ஸ்மென் நாளிதழில் பிரபல ஊடகவியலாளர் சாம் ராஜப்பா எழுதியுள்ள கட்டுரையின் தமிழ் வடிவம்:

தெற்காசியாவில் சிறிலங்கா இராணுவமயமாக்கப்பட்ட ஒரு நாடாக உருவாகி உள்ளதாக அண்மையில் பெங்களுரைச் சேர்ந்த உத்திகளுக்கான அமைப்பு ஒன்றின் அறிக்கையில் அண்மை தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானைவிட 1,000 பேருக்கு 8 இராணுவத்தினர் என்கிற நிலை சிறிலங்காவில் உள்ளது. தனது பொருளாதாரத்தில் 4.1 விழுக்காட்டை பாதுகாப்புக்கு சிறிலங்கா ஒதுக்குகிறது. இந்தியாவோ 2.5 விழுக்காடு, பாகிஸ்தான் 3.5 விழுக்காடுதான் ஒதுக்குகிறது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் 8 மில்லியன் டொலர் இராணுவ நிதி ஒதுக்கீட்டு எதிராக சிறிலங்கா அரசாங்கமானது ஒரு பில்லியன் டொலர் நிதியை ஒதுக்கக் கூடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சிறிலங்காவுக்கு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் மட்டும்தான் அச்சுறுத்தல் உள்ளது. 8 ஆயிரம் வலிமையான போராளிகளைப் பெற்றுள்ள விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிராக 1 இலட்சத்து 50 ஆயிரம் முழு அளவிலான வலுவான இராணுவத்தினரையும் 20 ஆயிரம் கடற்படையினரையும் சிறிலங்கா இராணுவம் கொண்டிருக்கிறது.

இஸ்ரேலிய தயாரிப்பான கிபீர் சூப்பெர் சொனிக் விமானங்கள், மிக்-23, எம்.ஐ.-24 மற்றும் உலங்குவானூர்திகளை சிறிலங்கா விமானப் படை பெற்றுள்ளது.

சிங்களப் பேரினவாத கட்சிகளான ஜே.வி.பி. மற்றும் ஜாதிக ஹெல உறுமயவினர் கூட்டணியுடன் கடும் போக்கு தேர்தல் அறிக்கையை முன்வைத்து அரச தலைவரானார் மகிந்த ராஜபக்ச.

அமெரிக்காவின் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான போரில் இலங்கையில் சிறுபான்மை தமிழ் மக்களின் ஜனநாயகப் பூர்வ உரிமைகளுக்கான விடுதலை இயக்கமான தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கமும் பலியாக்கப்பட்டு விட்டது.

இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன்சிங்க், தமிழ் மக்களின் விடயங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஆலோசகர்களின் இறுக்கமான பிடியில் உள்ளார்.

திட்டமிடப்பட்டதோ அல்லது யதேச்சையானதோ பிரதமர் மன்மோகன்சிங்கின் முதன்மைச் செயலாளர், பாதுகாப்பு ஆலோசகர், இலங்கை விவகாரங்களைக் கையாளும் வெளிவிவகார இணை அமைச்சர், வெளிவிவகாரச் செயலாளர், கொழும்பில் உள்ள இந்தியத் தூதுவர், றோ உள்ளிட்ட புலனாய்வு அமைப்புகளின் தலைவர்கள் அனைவருமே மலையாளிகள், இவர்கள் அனைவருமே செம்மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் வாழும் மொழியாக தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு எதிரான கடும் போக்கு உணர்வு கொண்டவர்கள்.

இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டை தனக்குச் சாதகமாக்கிக் கொண்ட சிறிலங்கா பாகிஸ்தானை அங்கு அனுமதித்துள்ளது. பாகிஸ்தான் புலனாய்வு அமைப்பின் முன்னாள் இயக்குநரும் ஐ.எஸ்.ஐ.யை இயக்குபவருமான பசீர் வாலி மொகமட், சிறிலங்காவின் முன்னாள் தூதுவராக பணியாற்றினார். அவருக்குப் பின்னால் பாகிஸ்தானின் விமானப் படையின் பிரதி தளபதி ஏர் வைஸ் மார்சல் செக்சத் அஸ்லம் செளத்ரி அண்மையில் நியமிக்கப்பட்டார். பிரிவினைவாதத்துக்கு எதிராக வான் வழித் தாக்குதல்களில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர் அவர். மகிந்த ராஜபக்ச அரச தலைவரான பின்னர் சிறிலங்கா மற்றும் பாகிஸ்தானிய இராணுவங்களுக்கிடையேயான இரகசிய கூட்டுறவின் பின்னணியில் அவர் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

சந்திரிகா குமாரதுங்க ஆட்சிக்காலத்தில் முக்கியமான இராணுவ விவகாரங்களை இந்தியாவுக்கு தெரிவிக்கும் வழமையை சிறிலங்கா கொண்டிருந்தது. சிறிலங்காவின் போர் விமானங்கள், பாகிஸ்தானில் மறுசீரமைப்புக்காக அனுப்பிவைக்கபப்ட்டிருந்தன.

இப்போது சிறிலங்காவின் விமானப்படையானது ஆளில்லா வேவு விமானனங்களையும் வான்குண்டுகளையும் அமெரிக்கா மற்றும் பாகிஸ்தானிடமிருந்து கோருகிறது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகலின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனுக்கு எதிரான நடவடிக்கைக்காக இவை கோரப்பட்டுள்ளன. சிறிலங்கா எதிர்கொண்டிருக்கும் இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வானது பிரபாகரனை அழிப்பதில் அல்ல.

சிறிலங்கா இராணுவம் பெருந்தொகை மில்லியன் டொலர் மதிப்பிலான இராணுவ தளபாடக் கொள்வனவில் ஈடுபடுகிறது. பாகிஸ்தானிடமிருந்து ரி-55 பிரதான யுத்த டாங்கிகளையும் சி-130 விமானத்தையும் சிறிலங்கா கோரியுள்ளது. மேலும் 10 பக்டர் சிகான் டாங்கி எதிர்ப்பு ஏவுகணைகள் உள்ளிட்டவைகளும் சிறிலங்காவின் கொள்வனவுப் பட்டியலில் உள்ளன.

பலூச் விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள் மீது அண்மையில் பாகிஸ்தான் விமானப் படையினர் வெற்றிகரமாக நடத்திய தாக்குதலைத் தொடர்ந்து பாகிஸ்தானிய பயிற்சி உதவியுடன் அண்மையில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மற்றும் தமிழர் பகுதிகளில் பொதுமக்களின் குடியிருப்புக்கள் மீது சிறிலங்கா விமானப் படை குண்டு வீசி வருகிறது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கு பதிலடி கொடுப்பதற்காக ஒரு கொடும் செயலாக கிழக்கு மாகாணத்தில் முஸ்லிம் படையணியையும் உருவாக்க மகிந்த ராஜபக்ச நகர்வுகளை மேற்கொண்டுள்ளார். கடந்த காலங்களில் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையேயான உறவை கருத்தில் கொண்டு இந்த நடவடிக்கையை மகிந்த ராஜபக்ச மேற்கொண்டுள்ளார். தமிழ் பேசும் முஸ்லிம் மக்களை ஒரு வளைகுடாவுக்குள் தள்ளிவிட மகிந்த ராஜபக்ச முயற்சிக்கிறார்.

அம்பாறை மாவட்டம் பொத்துவிலில் கடந்த செப்ரெம்பர் 18 ஆம் நாளன்று 10 முஸ்லிம் இளைஞர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். இந்தப் படுகொலைக்கு சிறிலங்காவின் சிறப்பு அதிரடிப்படையினர்தான் காரணம் என்று குற்றம்சாட்டப்பட்டது. ஆனால் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மீது அரசாங்கம் குற்றம்சாட்டியது. சிங்களவர் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் றாத்தல்குளம் பகுதியில் அணைக்கட்டு ஒன்றை சீரமைக்கச் சென்ற போது இச்சம்பவம் நடந்தது. படுகொலைச் சம்பவம் நடந்த இடமானது சிறப்பு அதிரடிப்படையினர் முகாமுக்கு அருகாமையில் உள்ளது. கொழும்பு ஊடகங்களும் அரசாங்கம் கூறியதைத்தான் ஒப்புக் கொண்டதே தவிர சுயாதீனமாக அச்செய்தியை ஆய்வு செய்யவில்லை.

ஓகஸ்ட் முதல் வாரத்தில் 17 நிவாரணப் பணியாளர்கள் மூதூரில் சிறிலங்கா இராணுவத்தால் படுகொலை செய்யப்பட்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மீது குற்றம்சுமத்தப்பட்டது. 17 பேரும் தமிழர்கள். பிரான்ஸ் அரச சார்பற்ற நிறுவனத்தின் ஆழிப்பேரலை மீளமைப்புப் பணிகளை மேற்கொண்டிருந்தனர். படுகொலை செய்யப்பட்டோரில் 15 பேர் மண்டியிட வைக்கப்பட்டு தலையில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். இருவர் தப்பியோட முயன்றபோது சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட 17 பேரும் நிவாரணப் பணியாளர்கள் என்பதைத் தெரிவிக்கும் வகையிலான உடை அணிந்திருந்தனர். இந்தப் படுகொலைக்கு சிறிலங்கா இராணுவமே முழுமையான காரணம் என்று இலங்கை போர் நிறுத்த கண்காணிப்புக் குழு குற்றம்சாட்டியது.

வன்னியில் முல்லைத்தீவில் ஓகஸ்ட் 16 ஆம் நாளன்று கைவிடப்பட்டோர் இல்லம் மீது வான்குண்டுத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டு 61 அப்பாவி சிறுமிகள் கொல்லப்பட்டனர். சென்னையில் உள்ள சிறிலங்கா பிரதித் தூதுவர் பி.எம்.ஹம்சா உள்ளிட்ட சிறிலங்கா அதிகாரிகள் அனைவருமே விடுதலைப் புலிகளின் சிறார் படையணியினரே கொல்லப்பட்டனர் என்று பொதுமக்களுக்கு தவறான தகவலைத் தெரிவித்தனர். அந்த இல்லத்தை சர்வதேச பார்வையாளர்கள் சென்று பார்வையிட்டு சிறிலங்காவின் கருத்தை நிராகரித்தனர்.

ஹவானாவில் செப்ரெம்பர் 16 ஆம் நாள் நடைபெற்ற மாநாட்டில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை ஒரு கொடுமையான பயங்கரவாத இயக்கமாக வர்ணித்த மகிந்த ராஜபக்ச, கொடூரமான பயங்கரவாதம் தலை தூக்கும்போது பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான போரையும் வலிமையாக புதுப்பிக்க வேண்டும் என்று ஐக்கிய நாடுகள் சபை கூட்டத்தில் வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

இதனிடையே சிறிலங்காவின் பிரதமர் ரட்ணசிறீ விக்கிரம நாயக்க கூறுகிறார்: இந்த நாட்டின் எந்தப் காட்டில் பயங்கரவாதம் இருந்தாலும் அதனை விரட்டியடிக்க சிறிலங்காவுக்கு ஆயுதங்களை தருவதற்கு பல நாடுகள் முன்வந்துள்ளன” என்கிறார்.

மகிந்த ராஜபக்ச அரசாங்கமானது இனப்பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காண இராணுவ வழித் தீர்வையே முன்வைக்கிறது என்பதை இது தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது.

தமிழ் மக்களின் வேண்டுகோளுக்கு அமைய வடக்கு – கிழக்கு மாகாணங்கள் 1987 ஆம் ஆண்டு இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் கீழ் இணைக்கப்பட்டன. உச்சநீதிமன்ற உத்தரவுப்படி வடக்கு கிழக்கைப் பிரிக்க ஜே.வி.பி.யின் மூலம் வழக்கு தொடர்ந்திருப்பார் மகிந்த ராஜபக்ச என சந்தேகிக்கத் தோன்றுகிறது.

சிங்கள அரசியல்வாதிகளின் மனநிலையை இந்திரா காந்தி நன்கு அறிந்து வைத்திருந்தார். அதனால் இலங்கை விவகாரங்களுக்காக ஜி.பார்த்தசாரதியை சிறப்பு ஆலோசகராகவும் நியமித்திருந்தார். இனப்பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காண உறுதியான நடவடிக்கை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று திட்டமிட்டார். அதனைச் செயற்படுத்தும் முன்னமே அவர் படுகொலை செய்யப்பட்டுவிட்டார்.

ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தன மற்றும் இந்தியாவின் வைஸ்ராய் என்று சிங்கள அதிருப்தி அரசியல்வாதிகளால் வருணிக்கப்பட்ட அப்போதைய சிறிலங்காவுக்கான இந்தியத் தூதுவர் ஜே.என்.டிக்சிட்டும் சில திரிபுவேலைகளைச் செய்த போதும் இந்திராவின் கொள்கையை பின்பற்றி அவரது மகன் ராஜீவ் காந்தி வடக்கு – கிழக்கு மாகாணங்களை இணைத்தார்.

இந்திரா காந்தி மற்றும் ராஜீவ் காந்திக்குப் பின்னர் இந்தியாவின் எந்தப் பிரதமரும் இலங்கை இனப்பிரச்சனையை புரிந்து கொள்ளவோ இலங்கை இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண உதவோ இல்லை.

கிளிப்பிள்ளை சொல்வதைப் போலவே “இலங்கையின் ஐக்கியம் மற்றும் பிரதேச ஒற்றுமை குறித்து” இந்தியா வாசித்துக் கொண்டிருந்தால் அது பிரச்சனைக்குத் தீர்வு ஆகாது. இலங்கையின் இனப்பிரச்சனைக்கு சில நெளிவுகளுடன் கூடிய கூட்டாட்சி முறையிலான தீர்வு காண மகிந்த ராஜபக்ச முன்வர வேண்டும் என்று சாம் ராஜப்பா அந்தக் கட்டுரையில் எழுதியுள்ளார்.

மூலம்:

மன்மோகன்சிங்கை இறுக வளைத்திருக்கும் தமிழர் எதிர்ப்புக்குழு: சாடுகிறது இந்திய ஆங்கில ஊடகம்

ஒக்ரோபர் 2, 2006

The Mind of Mao and Its Relevance to Eelam

Filed under: LTTE,Sri Lanka,Tamil Eelam — CAPitalZ @ 1:33 பிப

For its metaphorical allure on multiple fronts, as an exceptional introduction, I begin with a rather bawdy apocryphal anecdote which delighted us, when we were schoolboys in 1960s. This relates to the sponsorship of China in the building of the Bandaranaike Memorial International Conference Hall (BMICH) in Colombo. Following the banquet to fete the visiting Sirimavo Bandaranaike, the Chinese leader Mao had become somewhat inebriated. He moved towards Sirimavo, grabbed her bosom and said smilingly, ‘Now I have whole of Sri Lanka in my hands’. For this unexpected intrusion, the ever sober Sirimavo nonchalantly reached for Mao’s crotch and countered, ‘Now, I have the essence of China in my hands’. Mao laughed uproariously and offered to sponsor the building of BMICH. The Sri Lankan Madam’s bosom was a metaphor for her touted image as the first woman prime minister in the world. ‘The essence of China’ was equally the apt metaphor for a virile and erect China, transformed by Mao from its spineless and docile existence for more than a century.

‘The essence of China’ – that’s the most appropriate phrase to describe Mao’s deeds as a military revolutionary. In the post-Industrial revolution period of global history, none in Asia could stand in parallel with Mao. But it has become fashionable among the political paupers (Sri Lankan Presidents and historian wannabes included) in Asian countries to mute Mao’s military deeds, for crumbs of economic handouts from the Western powers who never felt comfortable with Mao, when he was living. September 9th marked the thirtieth anniversary of the passing of Mao Ze Dong (1893-1976). Whatever commemorative features which appeared in the Western newsmedia, portrayed Mao as a curio and felt comfortable in ignoring Mao, the military genius. These include,

(1) Jane Macartney’s piece (‘A cigarette is tucked into the statue’s hand. Thirty years after his death, Mao is revered as less than a god but more than a man’. London Times, Sept.9, 2006),

(2) Emma Graham-Harrison’s ephemera (‘Thousands queue to see Mao on anniversary’, Washington Post, Sept.9, 2006), and

(3) Joseph Kahn’s trivial analysis (‘A textbook example of change in China’, International Herald Tribune, Sept.12, 2006).

On the relevance of Mao to the Eelam campaign, I reproduce what I wrote 18 years ago, when LTTE was battling the Indian army (the so-called IPKF), in a rejoinder to a condescending piece contributed by David Selbourne to the ‘Tamil Times’ in January 1988. To quote,

Mao Ze Dong and N.Sanmugathasan, June 1967
Mao Ze Dong and N.Sanmugathasan, June 1967

“The Westminster model of parliamentary democracy could work in the United Kingdom to cater to a single ethnic and single religious constituency. It has failed to take firm root in other countries with multi-ethnic and multi-religious constituencies. So, the younger generation of Tamilians drifted towards the military ideology of Mao Ze Dong, since 1977. One may label it as a reckless move. But it remained as a practical alternative. And among Tamils of Sri Lanka, a small faction led by trade unionist N.Sanmugathasan had espoused this cause, though not with much popular support.

Mao (the foremost tactician of guerrilla warfare) summed up his method in just four lines:

‘When the enemy advances, we retreat;
When the enemy camps, we harass;
When the enemy tires, we attack;
When the enemy retreats, we pursue.’

Mao should have known what he was talking about. In 1930, Chiang Kai Shek’s forces were superior by ten to one, against his raggedy-pants army. Chiang led a 900,000-strong army, formations of 300 bombers and a German General van Seeckt. Mao’s guerrilla army amounted to only 140,000 poorly-armed men (c.f., the present scene in North and East of Sri Lanka; 50,000-strong Indian Peace Keeping Force with superior artilleries against the LTTE rebels, a cadre of 5000!). The results of Mao’s victory against the combined strength of Chiang’s forces and Japan’s Imperial Army reveals that the great leveler TIME doesn’t put much faith in the numbers and sophisticated weaponry.

How are the chances for a victory for LTTE rebels in a guerrilla war against the IPKF? General Mao has also noted the five requirements for victory in a guerrilla war. These are: (1) support from the masses, (2) party organization, (3) strong guerrilla army, (4) favorable region for military moves, (5) economic self sufficiency. I leave it to the readers to assess, how many of these requirements are satisfied by Tamil rebels at present.

Like the Ten Commandments, Mao also formulated the following norms of conduct for his army.

1. Speak politely.
2. Pay fairly for what you buy.
3. Return everything you borrow.
4. Pay for anything you damage.
5. Do not hit or swear at people.
6. Do not damage crops.
7. Do not take liberties with women.
8. Do not ill-treat captives.

In the present conflict in Sri Lanka, which side (the IPKF or the LTTE) has abided by these norms of conduct? It is only those who follow these commandments who will win the hearts and minds of Tamil population.

History is also replete with examples of powerful armies winning the battles and then losing the war. In his book, ‘Himalayan Blunder’, a combat participant in the Chinese-Indian border war of 1962, Brigadier J.P.Dalvi, has critically analyzed the debacle of the Indian army. Two interesting paragraphs from that book are worth reproducing for those who are interested in military science.

In difficult terrain, be it mountain, jungle or snow-covered steppe, it is sometimes militarily unavoidable to trade space for time. This is a stark military fact. Military history affords many examples to prove this. In war, the primary aim is the destruction of enemy forces. It is not the holding of impossible ground for political reasons or the undertaking of operations to appease an aroused public opinion.

Both in 1812, when Napoleon invaded Russia, and in 1941 when Hitler launched an invasion, the Russians drew the advancing armies deep into Russian territory. They relied on their most formidable weapons – snow in winter and the dreaded spring thaw (facetiously known as Generals January and February) which turns Russia into a vast sea of mud, that brings armies to a grinding halt. In both cases, the Russians sapped the vitality of the advancing army; and on both occasions mighty Russian counter offensives regained all lost territories and destroyed or ejected the invaders.’

So, losing ground for strategic reason is a time-tested design in warfare. Mao employed this sound technique against Japan’s Imperial Army in late 1930s…” [‘Rejoinder to Dr.Selbourne’, Tamil Times, March 1988, pp.14-15].

A sincere tribute to Mao is to study Mao’s military mind. It has been my view for long time that Eelam Tamils have been too much Indo-centric in their world view. Among Eelam Tamils, for three generations, we have had hundreds of arm chair experts and politicians who could talk for hours on the liberation ideology of Gandhi and Nehru. But, one could count in two palms, Tamil specialists who have read Mao in-depth (at least in English translation).While nothing is wrong in being comfortable with Indo-centric thinking, it would also help Tamils if we expand our world view beyond the boundaries of India and elicit some interest on India’s neighbor China and its politico-military history of the 20th century to comprehend what Mahatma Gandhi’s junior contemporary Mao Ze Dong contributed to China’s liberation from her oppressors.

It may not be inappropriate here, if I provide excerpts from a letter of mine captioned ‘Battle for Jaffna’ which appeared in the Asiaweek magazine (Hongkong) of Dec.8, 1995, in which I have noted Pirabhakaran’s use of Mao methods in the battlefield.

“Whenever I see a casualty figure in the proportion of 4:1 in favor of the Sri Lankan armed forces, I’m inclined to believe that it is a spurious statistic emanating from their propaganda desk.

Your statement that ‘As Tiger leader Velupillai Prabhakaran and his lieutenants fled Jaffna, they also forced tens of thousands of civilians to leave with them’ implies that the LTTE had lost the fight. Far from it. One should interpret it as a tactical retreat in the guerrilla tradition patented by Mao Zedong. Prabhakaran is an ardent student of Mao’s tactics.

In the Tamil language, there is a proverb, “The tiger lies low, not for fear but for aim.” If you have some doubt about the aim of the LTTE rebels, you can check with the Indian Peace Keeping Force.”

And isn’t it a bit amusing that General Ashok Mehta (one of the IPKF top rankers, who himself failed in his designated mission in the field, between 1987 and 1990) is now predicting doom for LTTE, in his new avatar as an arm chair military analyst?

To refresh ourselves with Mao’s thoughts and tactics for the battle field, I provide below an article contributed by Colonel Francis Fuller to the ‘Military Affairs’ journal in 1958, on Mao as a military thinker. I reproduce this article in full with all the 37 foot-notes, since I consider it as of educational value. Readers are advised to ignore the time-worn, loaded labels such as ‘Communist’, ‘Reds’ and ‘brainwashing’, since this article appeared during the zenith of American-Soviet Cold War and the author was an American Colonel, identified with a foot-note as “a long-time student of Mao Tse Tung and of Chinese military affairs”. For proprietory reason, I have retained the spelling of Mao’s name (MaoTse Tung) as it appeared in the original. Also, the words or phrases in italics, as well as dots, wherever they appear, are as in the original.

 

“…Mao’s principle of war, to ‘preserve oneself and annihilate the enemy,’ indicates the absoluteness with which he aims to conquer his enemies ultimately. Alliances, neutrality, truces, and co-existence are but temporary conditions permitting consolidation of gains and preparation for complete victory over that segment of the enemy he has isolated and marked out for annihilation.

 

The Mind of Mao and Its Relevance to Eelam

 

அடுத்த பக்கம் »

வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு.